Planując przejazd przez Stany Zjednoczone, łatwo pomylić długość samej Route 66 z dystansem, który rzeczywiście pokonamy podczas podróży. Historyczna trasa miała około 3940 km, prowadziła przez osiem stanów i łączyła Chicago z Santa Monica w Kalifornii. Wyjaśniam, skąd biorą się różnice w podawanych liczbach, ile czasu potrzeba na przejazd oraz które atrakcje najlepiej pokazują charakter tej legendarnej drogi.
Route 66 to niemal 4000 km historii, pustynnych krajobrazów i kultowych przystanków
- Długość historyczna: 2448 mil, czyli około 3940 km.
- Przebieg: Chicago, Illinois, do Santa Monica, Kalifornia, przez 8 stanów.
- Status trasy: Route 66 usunięto z systemu dróg federalnych w 1985 roku.
- Realny czas przejazdu: minimum 2 tygodnie, a komfortowo około 3-4 tygodni.
- Największy błąd: traktowanie podróży jak szybkiego przejazdu bez postojów i zjazdów do atrakcji.
Ile dokładnie kilometrów ma Route 66
Historyczna Route 66 liczyła 2448 mil, co po przeliczeniu daje około 3940 km. Trasa została wytyczona w 1926 roku i przez dekady była jednym z najważniejszych połączeń między środkowym zachodem a zachodnim wybrzeżem Stanów Zjednoczonych.
Jej wschodni początek znajdował się w Chicago, natomiast zachodni koniec w Santa Monica nad Pacyfikiem. Po drodze kierowcy przejeżdżali przez Illinois, Missouri, Kansas, Oklahomę, Teksas, Nowy Meksyk, Arizonę i Kalifornię.
W internecie można spotkać wartości lekko różniące się od 3940 km. Wynika to z faktu, że droga była wielokrotnie przekierowywana, a współczesne mapy wykorzystują różne zachowane odcinki, objazdy i warianty historycznego przebiegu. Dlatego przy planowaniu podróży najlepiej przyjąć, że trasa ma około 4000 km, a nie traktować jednej liczby jako absolutnie dokładnej.
Trzeba też odróżnić długość historycznej drogi od dystansu wycieczki. Zjazdy do parków narodowych, punktów widokowych, muzeów i miasteczek mogą zwiększyć przebieg o 20-40 procent. W praktyce przejechanie Route 66 często oznacza więc pokonanie 4800-5500 km.
Dlaczego nie da się przejechać całej trasy jednym ciągłym pasem
Route 66 nie jest dziś jedną, jednolicie oznaczoną drogą, którą można po prostu wpisać do nawigacji. W 1985 roku została oficjalnie wycofana z federalnego systemu drogowego, ponieważ zastąpiły ją nowocześniejsze autostrady międzystanowe. Część dawnego przebiegu zniknęła, część pokrywa się z innymi drogami, a niektóre fragmenty zachowały się jako lokalne trasy historyczne.
Najlepiej szukać oznaczeń Historic Route 66 i korzystać z map przygotowanych specjalnie dla podróżujących śladem dawnej drogi. Zwykła nawigacja samochodowa często kieruje na autostrady, przez co można szybko pokonać dystans, ale stracić to, co w tej podróży najciekawsze.
Ja planowałbym przejazd w dwóch warstwach. Najpierw wyznaczyłbym główną linię między Chicago a Santa Monica, a później sprawdził, które fragmenty są rzeczywiście przejezdne i gdzie trzeba skorzystać z drogi równoległej. Szczególnej uwagi wymagają odcinki w Nowym Meksyku, Arizonie i Kalifornii, gdzie pustynne warunki, zamknięte drogi lub prywatne posesje mogą zmienić przebieg przejazdu.
Nie każdy zachowany fragment nadaje się dla zwykłego samochodu osobowego. Przed wjazdem na mniej uczęszczaną drogę warto sprawdzić jej nawierzchnię, dostęp do paliwa i zasięg telefonu. Na pustyni kilkadziesiąt kilometrów bez stacji benzynowej nie jest niczym niezwykłym.
Najciekawsze atrakcje na trasie od Chicago do Santa Monica
Największą siłą Route 66 nie jest pojedynczy zabytek, lecz zmienność krajobrazu. W ciągu jednej podróży można zobaczyć wielkie miasta, rolnicze równiny, stare motele, czerwone skały i pustynię. Poniższe miejsca dobrze pokazują, jak różne oblicza ma ta droga.
Chicago i początek podróży
W Chicago warto rozpocząć przejazd przy znaku wyznaczającym początek historycznej trasy. Samo miasto dostarcza atrakcji na kilka dni, ale dla podróżnika najważniejsze jest poczucie symbolicznego startu wyprawy przez całe Stany Zjednoczone.
Missouri i St. Louis
St. Louis przyciąga przede wszystkim łukiem Gateway Arch, który przypomina o ekspansji na zachód. W tym regionie Route 66 prowadzi także przez mniejsze miejscowości z klasycznymi dinerami, czyli barami w stylu amerykańskich lat 50.
Oklahoma i najdłuższy zachowany odcinek
Oklahoma jest jednym z najlepszych stanów dla osób, które chcą zobaczyć autentyczny klimat dawnej drogi. Zachowało się tu wiele starych stacji benzynowych, mostów i przydrożnych budynków. Warto zatrzymać się w National Route 66 Museum w Clinton, gdzie historię szlaku pokazano przez pryzmat samochodów, migracji i codziennego życia podróżnych.
Teksas i Cadillac Ranch
W Teksasie szczególnie charakterystyczny jest Cadillac Ranch niedaleko Amarillo. Dziesięć samochodów wbitych w ziemię stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli amerykańskiej kultury drogi. To miejsce nie wymaga wielogodzinnego zwiedzania, ale świetnie nadaje się na krótki, nietypowy postój i zdjęcia.
Nowy Meksyk i pustynne miasteczka
Santa Fe oraz Albuquerque pokazują bardziej artystyczną i południowo-zachodnią twarz Route 66. W Albuquerque warto przejechać się odcinkiem wzdłuż Central Avenue, gdzie zachowały się neony, restauracje i budynki związane z dawnym przebiegiem trasy.
Arizona, czyli najbardziej filmowy fragment
Arizona oferuje jedne z najładniejszych krajobrazów całej podróży. Miasto Flagstaff jest dobrą bazą do zwiedzania okolicy, a niedaleko znajduje się Park Narodowy Grand Canyon. Trzeba jednak pamiętać, że Wielki Kanion nie leży bezpośrednio na Route 66, dlatego dojazd wymaga dodatkowego czasu.
Warto zatrzymać się również w Seligman, często nazywanym miejscem odrodzenia zainteresowania historyczną trasą. Dalej znajduje się Kingman oraz pustynny odcinek prowadzący w stronę Kalifornii. W tym regionie Route 66 najlepiej czuje się wtedy, gdy nie próbujemy pokonać zbyt wielu kilometrów jednego dnia.
Przeczytaj również: Toscolano-Maderno atrakcje: odkryj ukryte skarby i przygody
Kalifornia i Santa Monica
Końcowy odcinek prowadzi przez pustynię Mojave, okolice Barstow i dalej w stronę Los Angeles. Podróż symbolicznie kończy się przy Santa Monica Pier, gdzie można spojrzeć na Pacyfik i zamknąć trasę zdjęciem przy charakterystycznym znaku Route 66.
Ile dni przeznaczyć na przejazd Route 66
Teoretycznie dystans około 3940 km można pokonać w tydzień, ale byłaby to raczej męcząca podróż autostradami niż zwiedzanie historycznej Route 66. Przy dziennym przejeździe wynoszącym 250-350 km potrzeba około 14-18 dni samej jazdy i krótkich postojów.
| Styl podróży | Przybliżony czas | Dla kogo |
|---|---|---|
| Szybki przejazd | 7-10 dni | Dla osób skupionych głównie na pokonaniu trasy |
| Zwiedzanie najważniejszych miejsc | 14-21 dni | Dla większości podróżujących |
| Spokojna podróż z parkami narodowymi | 3-4 tygodnie | Dla osób planujących liczne zjazdy i dni odpoczynku |
Najrozsądniejszy kompromis to trzy tygodnie. Taki plan pozwala nie tylko przejechać przez wszystkie stany, lecz także zostać dłużej w Chicago, St. Louis, Santa Fe, Flagstaff czy Los Angeles. Daje również zapas na gorszą pogodę, zamknięty odcinek drogi albo zwykłe zmęczenie.
Podczas planowania nie dzielę trasy wyłącznie według kilometrów. Dzień z dystansem 300 km może być znacznie dłuższy niż dzień z przejazdem autostradą, ponieważ po drodze zatrzymujemy się przy punktach widokowych, starych stacjach i lokalnych restauracjach. Route 66 wynagradza powolne tempo, a pośpiech odbiera jej największy urok.
Jak zaplanować podróż z Polski
Najwygodniejszy wariant to przylot do Chicago i wynajem samochodu z oddaniem go w Kalifornii. Przy rezerwacji trzeba sprawdzić, czy wypożyczalnia dopuszcza one-way rental, czyli zwrot pojazdu w innym mieście. Taka opcja bywa droższa z powodu opłaty za przejazd w jedną stronę, ale oszczędza czas i eliminuje konieczność powrotu do punktu startowego.
Do budżetu warto doliczyć paliwo, noclegi, ubezpieczenie, opłaty za parkingi oraz bilety do parków i muzeów. Sam dystans nie mówi wszystkiego o kosztach, ponieważ objazdy i pobyt w dużych miastach potrafią zwiększyć wydatki bardziej niż przejechane kilometry.
Przyda się aplikacja z mapami offline, papierowa mapa Route 66 oraz zapas wody. W samochodzie dobrze mieć także ładowarkę samochodową, podstawową apteczkę i latarkę. Na wielu pustynnych odcinkach nie można zakładać, że pomoc lub sklep pojawią się za kilka minut.
Najlepszy sezon przypada zwykle na wiosnę i jesień. Latem pustynne fragmenty Arizony i Kalifornii bywają bardzo gorące, a zimą w wyżej położonych częściach Nowego Meksyku i Arizony mogą pojawić się trudniejsze warunki. Przed ruszeniem na konkretny odcinek sprawdziłbym komunikaty drogowe i godziny otwarcia atrakcji, ponieważ część małych muzeów działa sezonowo.
Najczęstsze błędy przy liczeniu długości trasy
Pierwszy błąd polega na przyjęciu, że każde wskazanie Route 66 w nawigacji prowadzi dokładnie historycznym przebiegiem. W praktyce na mapie często pojawiają się współczesne drogi, fragmenty autostrad i lokalne objazdy. Dlatego wynik może różnić się o kilkaset kilometrów.
Drugi problem to nieuwzględnianie początku i końca podróży. Jeśli ktoś zaczyna w St. Louis zamiast w Chicago albo kończy w Los Angeles zamiast przy Santa Monica Pier, przejedzie tylko część historycznej trasy. To nadal może być świetna wyprawa, ale nie pełny przejazd Route 66.
Trzeci błąd wynika z pomijania atrakcji położonych poza głównym szlakiem. Grand Canyon, Las Vegas czy niektóre parki narodowe wymagają dodatkowych zjazdów. Gdy planuję trasę, rozdzielam więc dystans drogi głównej od całkowitego przebiegu samochodu.
Nie traktowałbym też liczby 3940 km jako celu sportowego. To historyczny pomiar dawnego szlaku, a nie gotowy plan dziennego przejazdu. Najlepsza podróż jest trochę dłuższa, ale pozwala zatrzymać się tam, gdzie lokalny klimat nadal przypomina czasy świetności amerykańskiej drogi.
Około 4000 km to dopiero początek przygody
Najkrótsza odpowiedź brzmi: historyczna Route 66 miała 2448 mil, czyli około 3940 km. Współczesna wyprawa będzie jednak dłuższa, jeśli uwzględni zachowane warianty drogi, objazdy i najważniejsze atrakcje.
Jeżeli mam wskazać najlepszy sposób na tę podróż, wybrałbym co najmniej trzy tygodnie, spokojne tempo i noclegi w małych miejscowościach. Właśnie tam, między neonem starego motelu a pustą drogą po horyzont, Route 66 przestaje być tylko liczbą na mapie i staje się jedną z najbardziej charakterystycznych podróży po Stanach Zjednoczonych.
