Podróż przez dawną Route 66 to nie tylko przejazd między Chicago a Kalifornią, lecz także spotkanie z małymi miasteczkami, neonami, pustynnymi krajobrazami i amerykańską kulturą drogi. W tym przewodniku pokazuję najciekawsze atrakcje, podpowiadam, ile czasu przeznaczyć na trasę, jak zaplanować przejazd i na jakie pułapki uważać.
Route 66 najlepiej poznaje się niespiesznie, wybierając konkretne odcinki i atrakcje
- Długość trasy wynosi około 3940 km, czyli 2448 mil.
- Droga prowadzi przez 8 stanów, od Illinois po Kalifornię.
- Na pełny przejazd najlepiej przeznaczyć 14-21 dni.
- Najciekawsze miejsca to między innymi Petrified Forest, Seligman, Oatman, Tulsa i Santa Monica.
- Nie jest to jedna ciągła droga. Trzeba korzystać z map odcinków historycznych i lokalnych oznaczeń.
Dlaczego Route 66 wciąż przyciąga podróżników
Historyczna trasa łączyła Chicago z Santa Monica i przebiegała przez Illinois, Missouri, Kansas, Oklahomę, Teksas, Nowy Meksyk, Arizonę oraz Kalifornię. Wytyczono ją w 1926 roku, a oficjalnie usunięto z amerykańskiej sieci dróg w 1985 roku, gdy jej znaczenie przejęły autostrady międzystanowe.
Dla mnie największą wartością tej podróży jest kontrast. W ciągu kilku dni można przejechać przez zielone tereny Środkowego Zachodu, bezkresne prerie, czerwone skały Arizony i pustynię Mojave. Nie chodzi tu o samo pokonanie dystansu, ale o zatrzymywanie się w miejscach, które przy autostradzie zostałyby tylko rozmazanym obrazem za szybą.
Trasa nie zachowała się w całości. W wielu miejscach dawny przebieg zastąpiły autostrady, a historyczne fragmenty są oznaczone jako Historic Route 66, Old Route 66 lub Business Route 66. Dlatego nawigacja ustawiona wyłącznie na najszybszy przejazd może ominąć najciekawsze odcinki.
Najciekawsze atrakcje między Chicago a Oklahomą
Wschodnia część trasy jest bardziej miejska i historyczna. Znajdują się tu dawne stacje benzynowe, klasyczne motele, muzea motoryzacji oraz niewielkie miejscowości, w których klimat Route 66 nadal jest bardzo wyraźny.
Chicago i początek wielkiej podróży
Najbardziej symboliczny start znajduje się przy Adams Street w Chicago, w pobliżu centrum miasta. Przed ruszeniem w drogę dobrze zaplanować przynajmniej jeden dzień na Millennium Park, Chicago Riverwalk i punkt widokowy Skydeck. Sam znak początku trasy jest niewielki, dlatego nie warto traktować go jako jedynej atrakcji miasta.
Joliet, Pontiac i Springfield
W Joliet warto zajrzeć do Route 66 Welcome Center oraz muzeum poświęconego historii miasta i drogi. Pontiac wyróżnia się natomiast Route 66 Hall of Fame and Museum, gdzie zgromadzono samochody, szyldy i pamiątki związane z dawnymi podróżami.
Springfield kojarzy się przede wszystkim z Abrahamem Lincolnem, ale jest też dobrym miejscem na poznanie historii Illinois. Połączenie atrakcji związanych z prezydentem i Route 66 sprawia, że miasto dobrze pasuje do planu osób, które nie chcą spędzać całego wyjazdu wyłącznie w samochodzie.
St. Louis i krótki odcinek Kansas
W St. Louis trasa przechodziła przez okolice słynnego Gateway Arch i mostu Chain of Rocks. Warto sprawdzić aktualną możliwość wejścia na zachowane fragmenty dawnej trasy, ponieważ część obiektów ma ograniczony dostęp lub służy dziś pieszym i rowerzystom.
Kansas oferuje bardzo krótki, ale charakterystyczny fragment drogi. Miejscowości Galena, Riverton i Baxter Springs pokazują dawny świat stacji benzynowych oraz przydrożnych sklepów. To dobry odcinek dla osób, które lubią fotografować detale, stare samochody i ręcznie malowane szyldy.
Oklahoma i Teksas
Oklahoma ma jedne z najlepiej zachowanych pamiątek po Route 66. W Tulsa można zobaczyć odrestaurowane budynki i charakterystyczną architekturę drogi, a w Catoosa stoi słynny Blue Whale, ogromna niebieska konstrukcja przy dawnym kąpielisku.
Warto zatrzymać się także przy Round Barn w Arcadii i w National Route 66 Museum w Clinton. To miejsca, które pomagają zrozumieć, że trasa była kiedyś ważnym szlakiem migracji, handlu i rozwoju małych amerykańskich miast.
W Teksasie szczególnie dobrze wypada Shamrock z budynkiem U-Drop Inn oraz Amarillo. Niedaleko miasta znajduje się Cadillac Ranch, instalacja z samochodami wbitymi maskami w ziemię. Nie jest to obiekt wymagający długiego zwiedzania, ale świetnie oddaje lekko absurdalny, popkulturowy charakter tej podróży.
Pustynia, czerwone skały i neonowe miasteczka zachodu
Zachodnia część dawnej drogi jest bardziej widowiskowa. Zmienia się krajobraz, rosną odległości między miejscowościami, a temperatura i dostępność usług zaczynają mieć większe znaczenie niż na odcinku wschodnim.
Nowy Meksyk i Albuquerque
Tucumcari słynie z neonów, klasycznych moteli i budynków, które wyglądają jak scenografia starego filmu. Najlepiej przyjechać tu przed zmrokiem, gdy szyldy zaczynają świecić i miasteczko pokazuje swoje najciekawsze oblicze.
W Albuquerque Route 66 przebiega przez Central Avenue, pełną restauracji, neonów i budynków w stylu mid-century. Można też rozważyć historyczny wariant przez Santa Fe. Jest bardziej malowniczy, ale wydłuża trasę, ponieważ późniejszy przebieg drogi został wyprostowany i poprowadzony przez Albuquerque.
Arizona i Petrified Forest
Jedną z najmocniejszych atrakcji jest Petrified Forest National Park wraz z Painted Desert. Park łączy skamieniałe fragmenty drzew, kolorowe pustynne wzgórza i zachowane ślady dawnego przebiegu Route 66. To miejsce zdecydowanie warto zaplanować jako dłuższy postój, a nie krótkie zdjęcie przy drodze.
Winslow przyciąga instalacją Standin' on the Corner, nawiązującą do popularnej piosenki zespołu Eagles. Dalej znajdują się Meteor Crater, Seligman, Hackberry General Store i Kingman. Seligman jest szczególnie ważny, ponieważ to właśnie dzięki lokalnym działaczom pamięć o historycznej trasie nie zniknęła z mapy.
Przeczytaj również: Solina - Co warto zobaczyć i jak zaplanować wyjazd?
Oatman i końcówka w Kalifornii
Oatman to dawne górnicze miasteczko w górach Black Mountains. Po ulicach przechadzają się osły, a główna ulica zachowała westernową atmosferę. Droga do Oatman jest kręta i wolniejsza, ale właśnie ten odcinek daje poczucie jazdy starą, wymagającą trasą.
W Kalifornii warto szukać Roy's Motel and Café w Amboy, pustynnych widoków Mojave oraz Wigwam Motel w San Bernardino. Symboliczny finał podróży znajduje się przy Santa Monica Pier. Sam pomost jest turystyczny i zatłoczony, lecz zdjęcie przy znaku końca Route 66 nadal stanowi satysfakcjonujące zamknięcie całej wyprawy.
Ile czasu potrzeba na przejazd i jaką trasę wybrać
Sam dystans można pokonać w około 40-50 godzin czystej jazdy, ale taki plan mija się z celem. Ja zakładałbym codziennie najwyżej 200-300 km, ponieważ dojazd do muzeum, punktu widokowego czy starego motelu często zajmuje więcej czasu niż wynika z mapy.
| Wariant podróży | Realny czas | Dla kogo |
|---|---|---|
| Cała trasa Chicago-Santa Monica | 14-21 dni | Dla osób, które chcą poznać historię i krajobrazy bez ciągłego pośpiechu |
| Oklahoma-Teksas-Nowy Meksyk | 7-10 dni | Dla miłośników małych miasteczek, neonów i klasycznej atmosfery drogi |
| Albuquerque-Santa Monica | 7-10 dni | Dla osób, które najbardziej cenią pustynie, parki narodowe i czerwone skały |
| Kingman-Santa Monica | 4-6 dni | Na krótszy road trip po najpopularniejszym zachodnim odcinku |
Pełny przejazd oznacza zwykle wydatek około 4000-8000 dolarów dla dwóch osób, bez lotów. W tej kwocie mieszczą się orientacyjnie samochód, paliwo, noclegi, jedzenie i opłaty za atrakcje. Największą różnicę robi standard hoteli oraz dopłata za wynajem auta w jednym mieście i zwrot w innym.
Samochód osobowy w zupełności wystarczy. SUV daje więcej miejsca na bagaże, ale podnosi koszt wynajmu i paliwa. Kamper może być ciekawą opcją, choć nie zawsze jest tańszy po doliczeniu kempingów, paliwa i opłat serwisowych.
Jak przygotować się do podróży po dawnej Route 66
Najlepszy czas na przejazd to wiosna i jesień. Latem temperatury w Arizonie i Kalifornii mogą przekraczać 40°C, a zimą północne stany bywają chłodne i śnieżne. Jeśli planujesz pustynny odcinek, sprawdź prognozę, zatankuj przy najbliższej okazji i miej w samochodzie zapas wody.
Nie ustawiaj nawigacji wyłącznie na „najszybszą trasę”. Korzystaj z map opisujących historyczny przebieg, zapisuj punkty offline i przed każdym dniem sprawdzaj, czy dany odcinek jest przejezdny. Niektóre fragmenty są dziś drogami lokalnymi, inne kończą się nagle albo prowadzą równolegle do autostrady.
Polski turysta powinien wcześniej sprawdzić zasady wjazdu do Stanów Zjednoczonych, ważność paszportu i wymagania programu bezwizowego. Wypożyczalnie samochodów mają różne zasady dotyczące polskiego prawa jazdy, dlatego rozsądnie jest zabrać również międzynarodowe prawo jazdy i dokładnie przeczytać warunki ubezpieczenia.
Noclegi w dużych miastach można rezerwować z wyprzedzeniem, natomiast w małych miejscowościach wybór bywa ograniczony. Nie zakładałbym, że każdy zabytkowy motel jest otwarty albo oferuje standard znany z sieciowych hoteli. Czasem właśnie ta niedoskonałość jest częścią uroku, ale dobrze wiedzieć, na co się decydujemy.
Przy planowaniu budżetu uwzględnij także opłaty za parki narodowe, parkingi, napiwki i ewentualną dopłatę za dodatkowego kierowcę. Do wyliczenia paliwa możesz przyjąć około 8-10 litrów na 100 km, a później doliczyć zapas na objazdy i zwiedzanie poza głównym przebiegiem.
Route 66 najlepiej zapamiętuje się między zaplanowanymi przystankami
Największym błędem jest próba odhaczenia wszystkich atrakcji w zbyt krótkim czasie. Ta trasa działa najlepiej wtedy, gdy zostawisz miejsce na nieplanowany postój przy starej stacji, rozmowę z właścicielem motelu albo zjazd do miasteczka, którego nie było w pierwotnym planie.
Jeśli masz dwa tygodnie, wybierz kilka najważniejszych odcinków i nie bój się połączyć ich z parkami narodowymi. Route 66 jest bardziej podróżą przez historię i krajobraz niż zwykłą trasą samochodową, dlatego dobrze zaplanowane tempo zrobi większą różnicę niż liczba odwiedzonych punktów.
